පෙරටු වන්නේ ස්පර්ශයද, නැතහොත් වේදනාවද?

General discussions. (පොදු සාකච්ඡා.)
Post Reply
lalantha
Posts: 5
Joined: Sat Mar 17, 2018 11:28 am
Name: Lalantha

පෙරටු වන්නේ ස්පර්ශයද, නැතහොත් වේදනාවද?

Post by lalantha » Sun Apr 01, 2018 5:18 am

ආයතන යාන්ත්‍රනයේදී මුලින් හට ගන්නේ ස්පර්ශයද නැතහොත් වේදනාවද?

Kamal
Posts: 8
Joined: Thu Mar 15, 2018 11:41 pm
Name: Kamal Wickramanayake

Re: පෙරටු වන්නේ ස්පර්ශයද, නැතහොත් වේදනාවද?

Post by Kamal » Mon Apr 09, 2018 5:24 pm

පින්වත් ලලන්ත,

පටිච්චසමුප්පාද වශයෙන් ඵස්සපච්චයා වෙදනා යැයි කියනවා. ස්පර්ශ ප්‍රත්‍යයෙන් වෙදනාව වේ යැයි කීවාට මේ දෙකෙන් එකක් මුලින් හට ගනී, අනෙක ඉන් පසුව හට ගනී යැයි ධර්මයේ සඳහන්ව ඇති බවක් මම දැක නැහැ. වෙදනාවෙන් වෙන්ව ස්පර්ශයක් හෝ ස්පර්ශයෙන් වෙන්ව වෙදනාවක් කෙසේ පනවන්න දැයි හිතීම මට නම් ගැටලු සහගතයි.

ත්‍රිපිටකයේ සූත්‍ර පිටකයේ මජ්‌ඣිමනිකායේ මූලපණ්ණාසකයේ චූළයමකවග්ගයේ මහාවෙදල්ල සූත්‍රයේ (689 පුටුවේ) මෙසේ සඳහන්ව තිබෙනවා:
9. “ඇවැත්නි, යම් වෙදනායෙක් ඇද්ද, යම් සංඥායෙක් ඇද්ද: යම් විඥානයෙක් ඇද්ද, මේ දහම්හු සංසට්ඨ වෙද්ද? නොහොත් අසංසට්ඨ වෙද්ද? මේ දහමුන් වෙන් වෙන් කොට වෙනස පනවන්නට හැකි වේ ද?”

ඇවැත්නි, යම් වෙදනායෙක් ඇද්ද, යම් සංඥායෙක් ඇද්ද, යම් විඥානයෙක් ඇද්ද, මේ දහම්හු සංසට්ඨයහ. අසංසට්ඨ නො වෙත්. මේ දහමුන් වෙන් වෙන් කොට වෙනස පනවන්නට නො ද හැකිය. ඇවැත්නි, (වෙදනාව) යම් අරමුණක් විඳී ද, (සංඥාව) ඒ අරමුණ හඳුනයි. (සංඥාව) යම් අරමුණක් හඳුනා ද, (විඥානය ද) ඒ අරමුණ (විඥානකෘත්‍ය විසින්) දනී. එහෙයින් මේ දහම්හු සංසට්ඨයහ. නොසසට නො වෙත්. මේ දහමුන් වෙන් වෙන් කොට වෙනස පනවන්නට නො ද හැකිය.
එහි ස්පර්ශය වචනයෙන් දැක්වෙන්නේ නැහැ. එනමුත් අභ්‍යන්තර ආයතනයත්, බාහිර ආයතනයත්, විඥානයත් යන තුන් දහමුන්ගේ එක්වීම ස්පර්ශය ලෙස කීමේදී සඳහන් වන විඥානය එහි දැක්වෙනවා. එහි වෙදනාව ගැන ද කියැවෙනවා. ඉතින් ඒ සඳහන අනුව ස්පර්ශය සහ වෙදනාව වෙන් වෙන්ව දක්වන්න බැරි බව වටහා ගන්න පුළුවන්.

තවද මිලින්ද ප්‍රශ්නයේ (සිංහල, පාලි, ඉංග්‍රීසි) මෙසේ සඳහන්ව තිබෙනවා:
රාජා ආහ ‘‘භන්තෙ නාගසෙන, සක්කා ඉමෙසං ධම්මානං එකතොභාවගතානං විනිබ්භුජිත්වා විනිබ්භුජිත්වා නානාකරණං පඤ්ඤාපෙතුං ‘අයං ඵස්සො, අයං වෙදනා, අයං සඤ්ඤා, අයං චෙතනා, ඉදං විඤ්ඤාණං, අයං විතක්කො, අයං විචාරො’ති’’? ‘‘න සක්කා, මහාරාජ, ඉමෙසං ධම්මානං එකතොභාවගතානං විනිබ්භුජිත්වා විනිබ්භුජිත්වා නානාකරණං පඤ්ඤාපෙතුං ‘අයං ඵස්සො, අයං වෙදනා, අයං සඤ්ඤා, අයං චෙතනා, ඉදං විඤ්ඤාණං, අයං විතක්කො, අයං විචාරො’’’ති.
එම මිලින්ද ප්‍රශ්නයේ ඇති සදහනේ වචනයෙන්ම ස්පර්ශය සහ වෙදනාව ගැන සඳහන්ව තිබෙනවා. අදාළ කාරණය පහසුවෙන් තේරුම් ගැනීමට උපකාරී වන උපමාවක් ද ඉහත උපුටා දක්වන ලද කොටසට පසුව මිලින්ද ප්‍රශ්නයේ සඳහන්ව තිබෙනවා. එය ද කියවා බලන්න.

ස්පර්ශය සහ වෙදනාව යන ධර්මයන්ගෙන් එකක් මුලින් හට ගනී, අනෙක ඉන් පසුව හට ගනී යැයි කීම ඉහත දක්වන ලද දහම් පද සමඟ ගැළපෙන්නේ නැහැ. එසේ උවත් යම් යම් ස්වාමීන් වහන්සේලා වෙදනාවෙන් වෙන්ව ස්පර්ශය පැවතීම ආදිය ගැන පවසන අයුරු මෑත කාලයේදී මම දැක තිබෙනවා. පහත දැක්වෙන්නේ කොත්මලේ කුමාර කස්සප හිමි එවැනි දෑ පවසන අයුරු දැක්වෙන වීඩියෝවක්:



ඉහත වීඩියෝවේ කියැවෙන කරුණු කිහිපයක් ගැන මට සැක මතුව තිබෙනවා. මට හිතෙන්නේම කුමාර කස්සප හිමි යම් දහම් පද කිහිපයක් නිවැරදි නොවන අර්ථයන්ගෙන් ගැනීම නිසා යම් කාරණාවන් කිහිපයක් නිවැරදි නොවන අයුරින් විස්තර කරන බව. කුමාර කස්සප හිමි සියුම් දහම් පද විස්තර කෙරුමට දක්ෂ බව ද පෙනෙනවා. යම් විටෙක ඒ ස්වාමීන් වහන්සේ සමඟ අදාළ කරුණු ගැන සාකච්ඡා කරන්න ඇත්නම් සුදුසු බවයි මට හිතෙන්නේ.

කමල්

lalantha
Posts: 5
Joined: Sat Mar 17, 2018 11:28 am
Name: Lalantha

Re: පෙරටු වන්නේ ස්පර්ශයද, නැතහොත් වේදනාවද?

Post by lalantha » Wed Apr 11, 2018 10:47 am

පින්වත් කමල්,
ඔබේ පිලිතුරට බොහෝ පින්.
එසේනම් ස්පර්ශය හා උපාදානයද කාලයකට ඉඩක් නොතබාම සිදුවන ලෙසට ගතයුතු බව සිතෙයි. එසේ ගැනීම නිවැරදිද?

Kamal
Posts: 8
Joined: Thu Mar 15, 2018 11:41 pm
Name: Kamal Wickramanayake

Re: පෙරටු වන්නේ ස්පර්ශයද, නැතහොත් වේදනාවද?

Post by Kamal » Sat Apr 14, 2018 5:14 pm

පින්වත් ලලන්ත,

රූප, වෙදනා, සඤ්ඤා, සඞ්ඛාර සහ විඤ්ඤාණ යනු උපාදානයන්ට අරමුණු වන ධර්මයන්. ඒ බව ත්‍රිපිටකයේ සූත්‍ර පිටකයේ සංයුත්‌තනිකායේ ඛන්ධවග්ගයේ ඛන්ධසංයුත්තයේ ධම්‌මකථිකවග්ගයේ උපාදානිය සූත්‍රයේ සඳහන්ව තිබෙනවා. අතීත, අනාගත, වර්තමාන යන තුන් කාලයටම අයත් රූප, වෙදනා, සඤ්ඤා, සඞ්ඛාර සහ විඤ්ඤාණ උපාදානයන්ට අරුමුණු විය හැකියි. එආකාරයට පඤ්චෝපාදානස්කන්ධ විස්තර කෙරෙන අයුරු ත්‍රිපිටකයේ සූත්‍ර පිටකයේ සංයුත්තනිකායේ ඛන්ධවග්ගයේ ඛන්ධසංයුත්තයේ අත්තදීපවග්ගයේ ඛන්ධ සූත්‍රයේ දැකිය හැකියි.

එම විස්තරවලට අනුව යම් ස්පර්ශයක් සිදුවන විට එම වර්තමාන කාලයට අදාළ රූප, වෙදනා, සඤ්ඤා, සඞ්ඛාර සහ විඤ්ඤාණ යන ධර්මයන් උපාදානයන්ට අරමුණු විය හැකි බව දක්නට පුළුවන්. ඔබ "එසේනම් ස්පර්ශය හා උපාදානයද කාලයකට ඉඩක් නොතබාම සිදුවන ලෙසට ගතයුතු බව සිතෙයි." යැයි අදහස් කරන ලද්දේ එය නම් එය එසේ වේ යැයි කීම නිවැරදියි. තවද අතීත සහ අනාගත යන කාලයන්හි රූප, වෙදනා, සඤ්ඤා, සඞ්ඛාර සහ විඤ්ඤාණ ද උපාදානයන්ට අරමුණු විය හැකියි.

පටිච්චසමුප්පාද වශයෙන් ඵස්සපච්චයා වෙදනා, වෙදනාපච්චයා තණ්හා, තණ්හාපච්චයා උපාදානං යැයි කියනවා. මෙහිදී දැනගත යුතු තවත් කරුණක් නම් සපර්ශය ඇති විට වෙදනාව පැවතියත් වෙදනාව පැවැත්ම හැම විටෙකම උපාදානයට ප්‍රත්‍යය වන තෘෂ්ණාව නූපදවන බව. එසේ නොවුනානම් නිවන් මඟක් පවතින්නත් බැහැ. ඒ නිසා ස්පර්ශය පවත්නා හැම විටෙකම උපාදානය කෙරේ යැයි සැලකීම නිවැරදි නැහැ. වෙදනාව අනිත්‍යයි, දුකයි ලෙස විපස්සනාවෙන් දැක්ම නැති තෘෂ්ණාව නූපදීමටත්, ඇති තෘෂ්ණාව ක්ෂය වීමටත් කරුණු වෙනවා. වෙදනාව හටගත්තත් උපාදාන ලෙස නොගෙන මිදීමේ මඟ එආකාරයෙන් වඩන්න පුළුවන්.

කමල්

lalantha
Posts: 5
Joined: Sat Mar 17, 2018 11:28 am
Name: Lalantha

Re: පෙරටු වන්නේ ස්පර්ශයද, නැතහොත් වේදනාවද?

Post by lalantha » Wed Apr 18, 2018 5:41 am

පින්වත් කමල්,
ආයතනයත් රූපයත් විණ්නානයත් යන තුනෙහි එකතුවෙන් ස්පර්ශය ඇතිවෙන බැවින් රූපය තත්ත්වාකාරයෙන් තේරුම්ගැනීමෙන් ස්පර්ශය ඇතිවීම වලක්වාලිය හැකි නොවේද කියා පැනයක් නැගේ. වර්තමාන අවිද්‍යාව මැඩගත හැකිවුවහොත් මෙන්න මෙතනදී අපට මැදිහත් වෙන්න බැරිද වේදනාව දක්වා යාමට ඉඩ නොදී.

Post Reply